میمی، دختر یتیمی که در یتیم‌خانه مورد آزار و اذیت قرار گرفته، توسط خانم کالدول، زنی مهربان که پسری کوچک به نام الکساندر دارد، به سرپرستی پذیرفته می‌شود. میمی با پسرک صمیمی می‌شود و لقب «زاندر» را روی او می‌گذارد. وقتی خانم کالدول می‌میرد، مقامات حکم می‌دهند که پسر باید در همان یتیم‌خانه‌ای که میمی در آن بدرفتاری دیده بود، نگهداری شود. میمی که وحشت‌زده شده، مصمم می‌شود تا اطمینان حاصل کند که پسر از همان رفتاری که او مجبور به تحملش بود، در امان بماند.